maandag 7 november 2011

Pijn en boosheid..


Een boom, die er zo lang over gedaan heeft om zo groot te worden, en dan wordt hij vernield door een paar jongetjes, die hem met een hamer bewerken..
En dan is dit nog de minst erge kant..de andere kant van de stam heeft een veel grotere beschadiging.
Zó boos maakte me dat, het scheelde niet veel of ik had het jongetje dat op dat moment bezig was de hamer afhandig gemaakt. Die was hij dan kwijt geweest. Het joch was nog brutaal ook, wilde niet stoppen.
Wat is er toch aan de hand met de mensen? Zo ongeïnteresseerd, agressief...
Ik kan er niet tegen.

zaterdag 5 november 2011

Twenty...


Vanmorgen ben ik op pad gegaan met mijn camera en...een stopwatch! Naar het winkelcentrum, waar ik een mooie bos bloemen ging halen voor mijn moeders verjaardag. Gedurende 20 minuten moest er precies elke minuut een foto gemaakt worden - zonder erover na te denken! Dat laatste bleek wel erg moeilijk: al kijkend op de stopwatch zocht ik toch naar leuke plaatjes...en hield zo rekening met waar ik op een bepaald moment liep!
Ik heb de bos bloemen maar erna gehaald, want ik zag het niet zitten om tig foto's van bloemen te maken...(ik ben vaak niet zo goed in kiezen)

Human & Mood...


Staat nog even in de wacht.. later komen er nog foto's, hoop ik. De opdracht was een close-up van een mens te maken, waaraan duidelijk het humeur van diegene te zien is. Binnenshuis te maken. Ik moet nog even zoeken naar een gewillig slachtoffer...Ik wou dat ik kindertjes kon fotograferen, dat lijkt me zo leuk!

Bij gebrek aan een goed slachtoffer ben ik maar creatief geweest en heb mijn eigen voeten gekiekt. Het tenenkrommende gevoel van een weegschaal die iets anders gaat aangeven dan je wenst, leek me een herkenbare emotie...
Het was nog een gedegen oefening in stilstaan om mijn eigen voeten te fotograferen vanuit deze hoek, trouwens...Ik ben blij dat ik mijn tenen er uiteindelijk scherp op gekregen heb, al is de foto wat donker!

Sillustration...(les 4)


Een foto maken die het woord "preposterous" illustreert..
Eerst maar eens opzoeken wat het betekent: contrary to nature, reason or common sense; absurd, ridiculous. Ofwel in het Nederlands: ongerijmd.
De ooievaar met een flesje bier aan zijn snavel die ik op het oog had, bleek ineens weggehaald te zijn...Maar gezeten in de bus, vlakbij de universiteit, bedacht ik iets anders:




Het bleek nog een uitdaging om dit "verdronken kerkje" goed op de foto te krijgen: aan de ene zijde stonden gebouwen, aan de andere zijde was de achtergrond nogal vlak..Bovendien was het weer erg donker. maar "preposterous" vond ik het wel!

Zwart & wit zoeken...

..voor Photo Silly les 3:
Een éénkleurig 3D-voorwerp voor een zwarte achtergrond, idem voor een witte achtergrond. De uitdaging was om te zoeken en niet te arrangeren! Dat bleek nog lastig..
Omdat ik meteen al achterliep en een - vond ik - mooie foto hád, heb ik die maar gebruikt, ook omdat ik weleens wilde weten welke reacties er op zouden komen:

Maar toen de witte achtergrond...die kon ik niet vinden! Maar uiteindelijk vond ik in het bos (jawel!) dit:

Je wilt waarschijnlijk niet weten wat het is...!

woensdag 2 november 2011

Een blad en een gezicht...



Dat was de opdracht voor de tweede Photo-Sillyles, maar dan wel met een groot deel van de foto vaag en slechts een klein deeltje scherp.Ik heb het zowel uitgeprobeerd met de achtergrond scherp als met de voorgrond scherp:


..En met de tekst: "Oh dear, another one has been hit..."

En de bovenstaande foto vond ik - hoewel je niet kunt zien dat het om een blad gaat - toch wel leuk genoeg om hem hier te laten zien.

"Trying to be a vegetarian?" Het effect lukte niet omdat er geen afstand was tussen blad en beest, maar tja, ik kon het niet laten hem ook even te tonen...


En tot slot nog wat herfstmoois :



dinsdag 1 november 2011

Ogen dicht...en ogen open!



"Ogen dicht" was de eerste opdracht van mijn tweede online fotocursus (een prima manier om nieuwe ideeën voor compositie, onderwerpen etc op te doen). Gisteren werkten de ganzen die ik op het oog had niet zo mee (of ze hadden gewoon geen honger), dus vandaag ben ik maar weer eens het Groot Brunink in gegaan (ik kan nu ook niet met de bus ergens naartoe, omdat mijn OV-chipkaart ook gestolen is). Bovendien vind ik er rust, en dat is het enige wat ik wil op het moment..en lopen.






Maar ik heb ook mijn ogen uitgekeken op de herfstsfeer en al die prachtige kleuren! Ik kan wel blijven fotograferen! Grappig trouwens dat je nu ook ineens iedereen met een camera ziet lopen..


Een vlindertje in november!













Tel de katten!
Net toen ik deze koe stond te fotograferen, zag ik zijn blik wat angstig worden; Jip kwam ineens dichterbij!