vrijdag 13 december 2013

Hond in de....

Absoluut geen mooie foto's, het was te donker voor mijn cameraatje en de hond was veel te beweeglijk...




Maar het plezier was er niet minder om, toen Jip doorhad dat hij ook iets mocht pakken uit de mand met sintcadeautjes!

Oude en nieuwe bank...

Een laatste plaatje van mijn bijna 20 jaar oude bank. Het afscheid viel me moeilijk maar ... 



...nu heb ik een bank waar ik óp zit in plaats van in!


En deze bank heeft ook nog een heerlijke chaise longue!

Kinderknutsels!

In de loop van de afgelopen tijd heb ik voor de kindertjes uit "mijn" voorleesgezinnen al een aantal knutsels voorbereid.
Het Italiaanse meisje - van net 4 jaar- is erg geïnteresseerd in sprookjes, daarom voor haar wat sprookjesknutsels. Mijn bezoeken aan haar draaien ook meer om het Nederlands gaan praten dan om het voorlezen, vandaar dat ik met haar ook verschillende activiteiten probeer te ondernemen.


Hierboven de kamer in het nieuwe huis van De Kleine Prinses (Tony Ross - Ik wil niet verhuizen!)


Het kasteel van Doornroosje (niet gemaakt: te lief?)


 De wolf uit "De wolf en de zeven geitjes"


Hieronder een Zwarte Piet voor het Italiaanse en het Afrikaanse meisje:


...en eentje die ik met het Chinese meisje samen gemaakt heb:



En dit rendier is ook goed voor knutselplezier, aanstaande zondag, met het Chinese meisje:


Met haar doe ik van alles: voorlezen, samen lezen, leesspelletjes, schrijven oefenen... Als beloning maken we dan ook zo nu en dan iets leuks!

dinsdag 5 november 2013

Boek gewonnen!

Ik ben zo druk geweest, de laatste tijd, dat het bijhouden van mijn blog er helemaal bij ingeschoten is.
Dus nu even wat nieuwtjes...
Ik heb meegedaan aan de wedstrijd van uitgeverij Lemniscaat. Het thema was "Lemniscaat zie je overal" en de bedoeling was een foto op te sturen van een Lemniscaatteken dat je ergens gezien hebt.

Nadat ik al een beeldje en een slipper gefotografeerd had, vond ik ineens op de valreep in een megagroot kartonnen sprookjesboek (gekocht voor mijn Italiaanse voorleeskind, dat alleen sprookjes en verhalen over de kleine eigenwijze prinses wil horen) dit:


En daarmee won ik een zelf uitgekozen prentenboek van Lemniscaat!



Weer een mooie aanwinst voor mijn  groeiende collectie!

dinsdag 27 augustus 2013

Nog meer Pippa...

 Pippa houdt van spelletjes en allerlei doedingen, heb ik ontdekt; hierboven is ze druk bezig met een Lottospel...

 Maar  zoveel als ze houdt van binnen lekker bezig zijn,  ze wordt ook mateloos getrokken door het buitengebeuren!


 Ik heb haar een verzameldoosje gegeven, dat al helemaal gevuld is met dingetjes die ze in de natuur gevonden heeft...eikeltjes, hazelnootjes, veren, steentjes, larixappeltjes. Ik had tot haar vreugde ook nog wat schelpjes  en omdat er toch echt ook hout in moest, heb ik maar wat plakjes gezaagd van een gesnoeide tak van mijn Albizia. Ze was er helemaal blij mee!


Vanmorgen ben ik met haar en Jip op pad gegaan (zij in een grote rugzak!) om wat foto's te maken bij de kinderboerderij. Een lekkere wandeling met verschillende pauzes: ze moést echt even de loopplanken uitproberen die je over drassige grond en een stroompje leiden. Lekker spannend, want stel dat je valt...!


Dat gold ook voor het zitten op een bruggetje, zeker toen er wat wind opstak! Want tja, een handpop legt niet veel gewicht in de schaal...Ik was bang dat ze in het troebele water zou belanden, maar het leverde wél een leuk plaatje op!


De kinderboerderij leek in het begin een teleurstelling te worden, want de geitjes waar we het op voorzien hadden, liepen veilig achter een hek in de wei...De enige dieren die losliepen waren een paar kippen en een stel ezels. De ezels werden prompt weggelokt door een mevrouw met wortels...tja, wat nu dan? Een fjordenpaard (ook achter hek) wilde wel even aan Pippa snuffelen, maar toen ik haar neerzette was hij al zijn interesse kwijt. We gingen maar even op een picknickbank zitten...En ziedaar! Een geweldige donkere ezel kwam even kennismaken (best eng, vond Pippa; ik was dan wel dichtbij maar druk met mijn camera) en dat maakte ons bezoek toch weer de moeite waard!