In wording...

Mijn macrofotografie, de eerste bloemetjes en een eendje dat ik op de hobbyclub aan het maken ben:

Kleine Jipstudie..

Écht scherpe close-ups maken vind ik zó lastig...ligt het aan een bewogen camera, een verkeerd focuspunt, is het een contrastkwestie? 

Ik ging maar eens even experimenteren met Jip, maar de foto's vind ik toch wel zo grappig dat ik ze hier toon:

...en dan ook nog even een bewust vage foto:

Ice ice, baby..

..en helemaal trots...!

P.S. De rode bloesems zijn van een sierappelsoort, welke weet ik nog niet..

Tóch een beetje wit...!

...en ijzig:

Ikzelf óók (ik ga me voorlopig maar écht dik aankleden als ik ga fotograferen) , maar zulke plaatjes laat je toch niet schieten?

Alien!

Vertoont zich alleen in het donker en is Erg Gevaarlijk! Ik ben weg!

 ..en Jip ontdekte hem het eerst...

Dit was de laatste (zevende) opdracht van Photo Silly Light; met een lange sluitertijd en met gebruikmaking van de zelfontspanner jezelf al bewegend fotograferen.
Ik miste hier écht  een statief; wat een gepuzzel met papiertjes onder het toestel en boeken onder de tafelpoot! En dan stond het toestel ook nog wiebelig..En dan heb ik het nog niet over het bukken om mezelf toch geheel in beeld te krijgen en de geringe hoeveelheid licht....
Maar het resultaat is lekker spooky, haast eng! En Jip maar denken dat we gingen wandelen omdat ik mijn jas aanhad..

Al met al een goede afsluiting van een korte, hectische cursus (ik heb het toch voor elkaar gekregen om in vier dagen zeven opdrachten te doen!), hoewel ik het toen wel had gehad..

Maar je leert er zoveel van en het is zo leuk om deel uit te maken van een groep mensen die elk op hun eigen manier de opdrachten uitwerken en positief commentaar geven op elkaars producten! Inspirerend!

Nu nog een digitale spiegelreflexcamera aanschaffen...voor nog meer mogelijkheden!

Opruimen!

En dan ineens is het tijd om de kerstboom weg te doen..
Ik wil ruimte,  ik heb genoeg van het me om de boom heen buigen om de stekker in het stopcontact te doen, ik wil alles nu maar schoon hebben, nu ik toch bezig ben.
Maar het was wél gezellig, dus toch nog maar een paar fotootjes:

Tot volgend jaar maar weer!

My precious...

De opdracht voor de zesde dag draait om het maken van een foto van iets dat - of iemand die - je erg dierbaar is. Daarbij moet je proberen een sfeer te creëren die je gevoelens weergeeft...
Eigenlijk hoort er ook een omgeving bij, alsof de foto een stilgezet beeld uit een film is, maar met een piano is dat wat lastig! Zou ik hem in een omgeving plaatsen (als dat al zou kunnen, praktisch gezien!), dan zou de afstand die je dan neemt tot het voorwerp afbreuk doen aan het gevoel, denk ik.
Maar dan ineens bedenk ik dat als ik een statief gehad had, ik mijn spelende handen erbij op de foto had kunnen zetten...dát had nog iets toegevoegd!

Waarom is mijn piano mij zo dierbaar?
Omdat het een oude is, met liefde (en een grote klankkast) gemaakt; er zit zelfs een houtsnijwerkje in!
Omdat er allerlei geld in zit, ook dat wat ik als kind gekregen heb, van mijn opa en oma, beloningen voor rapporten, geld voor verjaardagen etc;
Omdat hij een prachtig helder en sprankelend geluid voortbrengt;
Omdat pianospelen mij goed doet!
Weer beginnen dus...!